Skip navigation
9

Hans Jan van Dongen Blogger

Vliegen met een prothese (7 tips)

Geplaatst door Hans Jan van Dongen | December 18, 2019

Hans van Dongen is een ervaren reiziger. Gemiddeld stapt hij zo'n tien, twaalf keer per jaar in het vliegtuig. Meestal voor een vakantie, soms voor zaken en altijd met dezelfde praktische tips op zak.

"Ik geniet ervan om de wereld te zien, ik ga er graag op uit. Daarnaast ben ik voor mijn werk een paar keer per jaar in het buitenland, bijvoorbeeld om een project in te meten", vertelt Hans, die eigenaar is van een bedrijf dat gespecialiseerd is in systeemplafonds en systeemwanden, waarbij akoestiek een belangrijke rol speelt.

"Het vakantiegevoel begint voor mij al bij het eerste bakje koffie op het vliegveld. Winkels kijken, een geurtje proberen, en vooral: mensen observeren. Het is heerlijk om te kijken wie bij wie hoort en hoe reizigers zich door de luchthaven bewegen. Verder hebben mijn vriendin en ik altijd een spelletje bij ons. Een stok kaarten, scrabble, zoiets. Stel dat je moet wachten, dan heb je altijd iets te doen."

Hans deelt zeven tips voor het reizen met een prothese:

 

1. Krukken mee

"Ik neem op iedere reis mijn krukken mee. Niet zozeer voor tijdens de vlucht, maar vooral omdat je vaak niet weet hoe de sanitaire voorzieningen zijn op je eindbestemming. Met mijn krukken bij me weet ik zeker dat ik in ieder geval comfortabel kan douchen. Ik vervoer ze door ze door het uittrekbare handvat langs te steken, richting de achterkant van mijn trolley. Zo klemmen ze zich vast tussen je koffer en het handvat en neem je ze gemakkelijk mee. En in de cabine? Dan vouw ik ze in, zodat ze mooi in de kastjes voor je handbagage passen."

 

2. Door de scan

"Houd er maar vast rekening mee dat je bij de scan uit de rij wordt gehaald. Tegenwoordig, in de bodyscan waarbij je je handen uit elkaar houdt en wordt doorgelicht, zien ze meteen dat er in mijn linkerbeen van alles rood oplicht. Bij andere scans wijs ik vaak zelf al naar mijn been. Dan nog moet ik meestal mee naar een afgesloten ruimte om mijn prothese te laten zien. De blikken van andere reizigers als ik weer eens uit de rij wordt gehaald, doen me inmiddels niets meer. Het hoort bij de procedure, de controles zijn er voor je eigen veiligheid."

 

3. Stoel kiezen

"Mijn stoelpositie vind ik belangrijk, helemaal tijdens een langere vlucht. Ik kies ik altijd stoel A of D: stoel A is namelijk bij het raampje, waar ik nét wat meer ruimte voor je prothese hebt, door de gewelfde zijkant van de cabine. Stoel D is aan het gangpad, waar ik ook wat extra ruimte hebt voor mijn linkerbeen. Zo kun je het jezelf wat comfortabeler maken, ook als je net als ik wat langer bent."

 

4. In een golfkarretje

"Zelf maak ik er nooit gebruik van, maar je kúnt bij je boeking aangeven dat je graag assistentie wilt om door de luchthaven vervoerd te worden. Je weet wel, in zo'n golfkarretje. Dat is echt perfect geregeld, vaak brengen ze je tot aan de deur van het vliegtuig. Zelf kan ik prima staan, ook voor langere tijd, en ook de afstanden overbruggen in een luchthaven is voor mij geen probleem. Maar als dat wel een uitdaging voor je is, is zo'n golfkarretje een uitkomst."

 

5. Voorrang bij controles

"Je kunt als invalide voorrang vragen bij de douane en andere controles. Eén keer heb ik er gebruik van gemaakt, tijdens een lange reis naar Saoedi-Arabië. De rij was zo ontzettend lang… Toen ben ik voorgepiept. Dit is natuurlijk vooral handig als je met zijn tweeën reist, want je 'begeleider' krijgt ook voorrang. Reis je met meerderen, dan moet je alsnog wachten op de anderen, die gewoon in de rij staan."

 

6. Blijf in beweging

"Deze tip geldt eigenlijk voor iedereen: blijf in beweging. Zeker tijdens vluchten van langer dan twee uur ga ik altijd enkele keren mijn benen strekken. Even naar het toilet, een praatje maken met de stewardessen, een bekertje water halen… Zo houd je je bloedsomloop actief en voorkom je dat je stijf wordt. In het vliegtuig houd ik mijn prothese trouwens altijd aan. De ruimte is veel te beperkt om hem steeds maar aan en uit te trekken."

 

7. Stel je voor

"Ik stel ik me altijd even voor aan degene die naast me zit. Zo weet hij of zij dat ik Hans uit Nederland ben, is het ijs gebroken en sta je met 1-0 voor. Uiteindelijk zit je namelijk tóch enkele uren naast elkaar. Ik zit heus niet de hele vlucht te kletsen, maar even een praatje maken is vaak heel gezellig. Bovendien vraag je, als je elkaar kent, een stuk gemakkelijker of je er langs mag, bijvoorbeeld om je benen te strekken of naar het toilet te gaan. Door je even voor te stellen, ben je beleefd en maak je het voor iedereen gemakkelijker." 


Over de blogger

Mitch Valize

Mitch Valize (1995) is student Bewegingswetenschappen aan de Universiteit van Maastricht. Maar nog meer is hij topsporter: in 2020 neemt de jonge handbiker deel aan de Paralympische Spelen in de Japanse hoofdstad Tokio. Mitch is geboren met een korter linkerbeen. Na de amputatie (2015) verdwenen zijn pijnklachten en functioneert hij beter dan ooit. Op naar goud!

Prothesen: Iceross Seal-In liner met Unity, Pro-Flex XC Torsion

Ton

Bert Pot

Bert Pot (1963) verloor in 2006 zijn linkerhand, toen hij tijdens zijn werk twee walsen wilde schoonmaken. Het eerste wat door zijn hoofd schoot: ‘Als ik maar kan blijven motorrijden’. Dat is gelukt. Bert (getrouwd, twee kinderen) is vandaag de dag een fanatieke huisman en een van de drijvende krachten achter SMvG (Stichting motorrijden met een beperking).

Prothesen: Iceross Upper X, i-limb quantum

Luc

Hans van Dongen

Hans van Dongen (1960) verloor zijn linkerbeen door een noodlottig ongeval in 2006, toen hij op de motor aangereden werd door een auto. Hans heeft anderhalve dag geworsteld met woede en verdriet; toen zette hij resoluut de knop om. Intussen is hij als mens onmiskenbaar rijker dan voorheen, terwijl hij ook fysiek al vele uitdagingen is aangegaan. Met succes!

Prothesen: RHEO KNEE XC, Pro-Flex XC

Richard Kusters

Richard Kusters (1971) werd in 2008 overreden door zijn eigen rijtuig, toen zijn paard op hol sloeg. Na drie jaar revalideren, meerdere operaties en aanhoudende, helse pijnen koos hij voor de amputatie van zijn rechterbeen. Sindsdien gaat hij buitengewoon strijdvaardig en energiek door het leven. Richard woont in Leiderdorp en is getrouwd met zijn jeugdliefde, met wie hij een dochter heeft.

Prothesen: Osseointegratie, RHEO KNEE XC, Pro-Flex XC Torsion

Fleur Jong

Fleur Jong (1995) verloor beide onderbenen en 8 vingerkootjes door een bacteriële bloedinfectie toen ze 17 jaar oud was. Binnen 24 uur zag het leven er ineens heel anders uit, maar gelukkig lacht het leven haar nu niet minder toe. Ze doet aan topsport, studeert en staat stevig in haar vele paar schoenen op haar protheses. "Ik weet niet hoe mijn leven eruit had gezien als dit niet was gebeurd, maar wat ik wel weet is dat ik nu gelukkig ben. Dan doet de rest er niet meer toe. Ik heb een enorm leuk leven!"

Prothesen: Pro Flex XC, Pro Flex Align, Cheetah Xtend, Össur Iceform Sleeves.

Marlène van Gansewinkel

Marlène van Gansewinkel (1995) is geboren zonder linker onderarm en linker onderbeen, desalniettemin is ze als een normaal kind opgegroeid. Als kind is ze begonnen met voetbal maar na een talenten dag verliefd geworden op atletiek. Tegenwoordig topatlete, student en levensgenieter. ‘ik ging naar de talenten dag toe met het idee dat ik niet gehandicapt genoeg was.. Dat is natuurlijk waanzin maar, zo heb ik mij altijd gevoeld’

Guido Bonsen

"Ik voel het als een eer dat jonge mensen mij vragen te helpen bij het realiseren van hun sportieve droom". Coach Guido Bonsen vormt een belangrijke schakel voor de Stichting Para Atletiek. Zijn trainingen en begeleiding zijn de schakel tussen de atleet en een langdurige constructieve ondersteuning door de Stichting.

Van maart 2009 tot oktober 2017 was Guido bondscoach bij de Atletiekunie en verantwoordelijk voor de professionalisering van de Para Atletiek in die jaren. Onder zijn leiding maakte de Para Atletiek grote stappen voorwaarts. Een professionele structuur met de beste mensen in de begeleiding. Met fulltime atleten en een programma dat leidend was in de wereld werden de afgelopen jaren talloze medailles behaald op de internationale toernooien. Nederland werd als voorbeeld gezien en veel landen kopieerden de structuur en opzet.

Ourders