Skip navigation
9

Hans Jan van Dongen Blogger

‘Op een dag weet je het: je wilt vooruit’

Geplaatst door Hans Jan van Dongen | November 03, 2018

​Het eerste halfjaar na zijn ongeval moest Hans van Dongen niets weten van contact met andere prothesegebruikers. Hij wilde eerst zélf uitzoeken hoe zijn leven eruit zou gaan zien. Toen hij er eenmaal klaar voor was, hebben de vele contacten die volgden hem veel opgeleverd.

"Na het ongeval wilde ik het eerst allemaal op een rijtje krijgen. Wat zou er op me af komen? Wat kan ik nog wel? En wat niet meer? In die periode zocht ik bewust geen contact met andere prothesegebruikers. Wie weet konden zij wel veel meer dan ik en zou ik de ene na de andere teleurstelling moeten verwerken… Mijn eerste en allerbelangrijkste doel was om zonder krukken te leren lopen."

 

Tamelijk eigenwijs

"In de winter na de amputatie ben ik gaan skiën met een groep geamputeerden, dat was min of meer mijn eerste aanraking met andere prothesegebruikers. Ik wilde een week later met mijn vrienden op wintersport gaan, zoals we ieder jaar deden, dus een training was wel op zijn plaats. Daar bleek al dat ik tamelijk eigenwijs kan zijn. Waar de andere prothesegebruikers vooral zij-ski's gebruikten, wilde ik per se op twee benen skiën. En je raadt het al: dat is me nog gelukt ook."

 

Korte broek

"De eerste keer dat ik me na de amputatie in het openbaar in een korte broek vertoonde, was tijdens een golftoernooi voor mensen met een amputatie. Tot op dat moment had ik alleen binnenshuis korte broeken gedragen. Op de golfbaan kwam ik er achter dat ik niet de enige was… Dat was bijna een jaar na het ongeval. Na die dag was mijn prothese voor mij ineens de normaalste zaak van de wereld."

 

Uniek verhaal

"Iedereen heeft een eigen, uniek verhaal. Die verhalen kwamen tijdens de skivakantie en het golftoernooi uiteraard ter sprake. De een heeft een ongeluk gehad, de ander is ernstig ziek geweest en weer iemand anders heeft een been verloren door een infectie. Het kost best veel energie om al die verhalen aan te horen, je moet er voor open kunnen staan. Als dat lukt, kan het delen van al die verhalen je veel opleveren."

 

Tel je zegeningen

"Denk alleen al aan de zegeningen die je hebt. Want die zijn er altijd! In mijn geval bijvoorbeeld het feit dat mijn lichaam zo goed reageert op mijn prothese, ik heb vrijwel nooit last van blaasjes of wondjes. Ook deel je veel tips en handigheidjes met de andere gebruikers. Je bent als prothesegebruiker namelijk altijd bezig met hoe het nóg handiger of comfortabeler kan."

 

Instappen en wegwezen

"Ik kreeg bijvoorbeeld de tip om mijn lange broek eerst aan te trekken, en dan pas de prothese. Tot dan toe deed ik het altijd andersom. Stond ik op mijn gladde sokken te balanceren… Nu ga ik lekker zitten, broek aan, schoenen strikken en dán pas trek ik mijn prothese aan. Waar ik vroeger best even bezig was, is het nu een kwestie van instappen en wegwezen."

 

Zoek je moment

"Ik begrijp heel goed dat er mensen zijn die (nog) sceptisch zijn over het contact met andere prothesegebruikers. Mijn advies: haast je niet, forceer niets, jouw moment komt wel. Is het niet binnen twee weken, dan wel na twee maanden of over twee jaar. Het is net als met fietsen met zijwieltjes: op een dag ben je er ineens klaar mee en wil je vooruit. Dat is het moment. Dan heb je de ruimte in je hoofd en de rust voor de volgende stap."

Over de blogger

Mitch Valize

Mitch Valize (1995) is student Bewegingswetenschappen aan de Universiteit van Maastricht. Maar nog meer is hij topsporter: in 2020 neemt de jonge handbiker deel aan de Paralympische Spelen in de Japanse hoofdstad Tokio. Mitch is geboren met een korter linkerbeen. Na de amputatie (2015) verdwenen zijn pijnklachten en functioneert hij beter dan ooit. Op naar goud!

Prothesen: Iceross Seal-In liner met Unity, Pro-Flex XC Torsion

Ton

Bert Pot

Bert Pot (1963) verloor in 2006 zijn linkerhand, toen hij tijdens zijn werk twee walsen wilde schoonmaken. Het eerste wat door zijn hoofd schoot: ‘Als ik maar kan blijven motorrijden’. Dat is gelukt. Bert (getrouwd, twee kinderen) is vandaag de dag een fanatieke huisman en een van de drijvende krachten achter SMvG (Stichting motorrijden met een beperking).

Prothesen: Iceross Upper X, i-limb quantum

Luc

Hans van Dongen

Hans van Dongen (1960) verloor zijn linkerbeen door een noodlottig ongeval in 2006, toen hij op de motor aangereden werd door een auto. Hans heeft anderhalve dag geworsteld met woede en verdriet; toen zette hij resoluut de knop om. Intussen is hij als mens onmiskenbaar rijker dan voorheen, terwijl hij ook fysiek al vele uitdagingen is aangegaan. Met succes!

Prothesen: RHEO KNEE XC, Pro-Flex XC

Richard Kusters

Richard Kusters (1971) werd in 2008 overreden door zijn eigen rijtuig, toen zijn paard op hol sloeg. Na drie jaar revalideren, meerdere operaties en aanhoudende, helse pijnen koos hij voor de amputatie van zijn rechterbeen. Sindsdien gaat hij buitengewoon strijdvaardig en energiek door het leven. Richard woont in Leiderdorp en is getrouwd met zijn jeugdliefde, met wie hij een dochter heeft.

Prothesen: Osseointegratie, RHEO KNEE XC, Re-Flex Rotate

Ourders