Skip navigation
9

Hans Jan van Dongen Blogger

Ongemakken in het leven met een prothese (top-7)

Geplaatst door Hans Jan van Dongen | December 19, 2018

​Er zijn maar weinig uitdagingen die Hans van Dongen uit de weg gaat. Zeker, zijn leven met prothese ziet er anders uit dan vroeger. Maar, zoals hij zelf zegt: niets is onmogelijk. "Je kunt meer dan je denkt, als je er zélf maar in gelooft."

Ondanks zijn positieve levensinstelling zijn sommige zaken in het dagelijks leven lastiger dan voorheen. Dit is Hans' persoonlijke top-7, in willekeurige volgorde:

 

# 1: Lopen in het zand

"Laatst was ik op mini-vakantie in Dubai, waar ik vanwege mijn werk regelmatig ben. Dit keer maakten we onder andere een woestijntour. Heel mooi, maar het lopen in het zand is echt zwaar. Je voet zakt behoorlijk weg, je loopbeweging is ineens niet meer vanzelfsprekend en je kunt lang niet zo goed anticiperen als op een stabiele ondergrond."

 

# 2: Zwemmen

"Even spontaan een duikje nemen of naar de sauna: dat zit er niet meer in. Natuurlijk kan ik gewoon zwemmen, maar dan moet ik eerst aan de rand van het zwembad mijn prothese uitdoen. Dat is niet alleen wat omslachtig, je trekt er onbedoeld ook aandacht mee. In principe heb ik maling aan wat anderen vinden, maar tegelijk merk ik dat ik dat soort situaties niet graag opzoek."

 

# 3: Door de douane

"Vaste prik: op het vliegveld pikt het douanepersoneel mij altijd uit de rij voor een controle. Moet ik weer mee naar een apart kamertje, waar ik discreet mijn prothese kan tonen. Ik ben er aan gewend en het is natuurlijk een goede zaak dat douanepersoneel scherp blijft, maar soms zou ik het wel eens lekker vinden om weer anoniem te kunnen reizen."

 

# 4: Traplopen

"Traplopen blijft lastig: idealiter loop ik schuin naar boven en beneden. Het valt extra op als ik bijvoorbeeld met collega's een bedrijf bezoek, iedereen recht naar beneden wandelt en ik een diagonale route pak. Ook een vloeiende lijn, maar wél een die vaak in het oog springt."

 

# 5: Kitesurfen en hardlopen

"Vroeger had ik de wens om ooit nog eens 10 kilometer te hardlopen. Die droom heb ik los moeten laten. Hetzelfde geldt voor kitesurfen, wat net als hardlopen een passie was. Heel jammer, maar niets aan te doen. Ervoor in de plaats zijn trouwens andere sportieve uitdagingen gekomen, zoals crossfitten en fietsen."

 

# 6: Motorrijden

"Na mijn ongeval heb ik nooit meer motor gereden. Ook later heb ik de draad niet meer opgepakt. Los van de praktische uitdagingen, zoals met je voet kunnen corrigeren in een scherpe bocht of met beide benen aan de grond staan bij een verkeerslicht, heb ik er simpelweg nooit meer echt behoefte aan gehad. Mocht ik op een dag toch weer de kriebels krijgen, dan pak ik het gewoon weer op, want ook met een prothese kun je perfect motorrijden."

 

# 7: Kleinkinderen leren fietsen

"Ik herinner me nog hoe ik als vader mijn eigen kinderen leerde fietsen. Wát een gave momenten waren dat! Als het me ooit gegeven is om opa te worden, zou dat een van de dingen zijn die ik heel graag zou willen doen: mijn kleinkinderen leren fietsen. Helaas zal ik nooit achter ze aan kunnen rennen als vroeger bij mijn eigen kinderen… Hoe het zal gaan? De tijd zal het leren. Hoe dan ook, ik ga er zéker van genieten."

Over de blogger

Mitch Valize

Mitch Valize (1995) is student Bewegingswetenschappen aan de Universiteit van Maastricht. Maar nog meer is hij topsporter: in 2020 neemt de jonge handbiker deel aan de Paralympische Spelen in de Japanse hoofdstad Tokio. Mitch is geboren met een korter linkerbeen. Na de amputatie (2015) verdwenen zijn pijnklachten en functioneert hij beter dan ooit. Op naar goud!

Prothesen: Iceross Seal-In liner met Unity, Pro-Flex XC Torsion

Ton

Bert Pot

Bert Pot (1963) verloor in 2006 zijn linkerhand, toen hij tijdens zijn werk twee walsen wilde schoonmaken. Het eerste wat door zijn hoofd schoot: ‘Als ik maar kan blijven motorrijden’. Dat is gelukt. Bert (getrouwd, twee kinderen) is vandaag de dag een fanatieke huisman en een van de drijvende krachten achter SMvG (Stichting motorrijden met een beperking).

Prothesen: Iceross Upper X, i-limb quantum

Luc

Hans van Dongen

Hans van Dongen (1960) verloor zijn linkerbeen door een noodlottig ongeval in 2006, toen hij op de motor aangereden werd door een auto. Hans heeft anderhalve dag geworsteld met woede en verdriet; toen zette hij resoluut de knop om. Intussen is hij als mens onmiskenbaar rijker dan voorheen, terwijl hij ook fysiek al vele uitdagingen is aangegaan. Met succes!

Prothesen: RHEO KNEE XC, Pro-Flex XC

Richard Kusters

Richard Kusters (1971) werd in 2008 overreden door zijn eigen rijtuig, toen zijn paard op hol sloeg. Na drie jaar revalideren, meerdere operaties en aanhoudende, helse pijnen koos hij voor de amputatie van zijn rechterbeen. Sindsdien gaat hij buitengewoon strijdvaardig en energiek door het leven. Richard woont in Leiderdorp en is getrouwd met zijn jeugdliefde, met wie hij een dochter heeft.

Prothesen: Osseointegratie, RHEO KNEE XC, Re-Flex Rotate

Ourders