Skip navigation
9

Bert Pot

Leeftijd: 54 jaar

Gezin: getrouwd, 2 kinderen

Werk: huisman, vrijwilligerswerk voor SMvG (Stiching motorrijden met een beperking)

Prothese: Iceross Upper X, i-limb quantum


“Het is niet het einde, het is een nieuw begin”

Mijn gezin & ik

Mijn naam is Bert Pot en ik ben 54 jaar. Ik ben getrouwd en heb 2 kinderen.

Mijn werk & ik

Werken doe ik niet meer, ik ben afgekeurd in 2011. Nu doe ik deels de huishouding, en ik doe veel voor de SMvG (Stichting motorrijden met een beperking). Ik onderhoud de website en Social Media kanalen en sta op beurzen.

Het ongeluk & ik

Op 22 november 2006 ben ik mijn linkerhand kwijt geraakt tijdens het werken. Mijn hand is tussen twee walsen geplet toen ik deze wilde schoonmaken. Hoe het precies gebeurd is en wat er precies gebeurd is, weet ik niet meer. Ik wist wel meteen dat het serieus mis was! Gelukkig heeft het bedrijf waar ik werkte heel veel voor mij gedaan; ze hebben me goed ondersteund en begeleid in het revalidatieproces. Na de amputatie heb ik nog vier jaar geprobeerd aan het werk te blijven, maar helaas had dit niet het gewenste resultaat en de klachten namen toe. Op mijn verjaardag in 2011 heb ik afscheid genomen van het bedrijf waar ik met heel veel plezier heb gewerkt en gelukkig heb ik nog steeds contact met diverse collega’s die mij door dik en dun hebben gesteund. Dat is zo belangrijk en fijn!

Op onderzoek uit

De eerste keer dat ik een prothese zag was ik erg verbaasd. Ik wist helemaal niets over handprotheses! In het UMCG werd mij keurig gevraagd wat ik allemaal deed en wat ik graag weer wil doen. Motorrijden stond bij mij op nummer 1! Daaraast wilde ik weer kunnen klussen en wilde ik dolgraag zelfstandig zijn. Begin 2007 kreeg ik mijn eerste prothese, maar dit viel erg tegen, de prothese kon alleen maar open of dicht. Als dit het hulpmiddel moest zijn voor de rest van mijn leven, dan wilde ik liever geen prothese. Vervolgens ben ik zelf op zoek gegaan naar andere prothesen en zo vond ik op internet informatie over de i-limb. Deze prothese had wat ik miste in mijn prothese: alle vingers kunnen bewegen! Bij mijn instrumentmaker kreeg ik de kans deze prothese eens te proberen en het bleek geweldig voor mij. Maar om goedkeuring van de zorgverzekering te krijgen, moest ik zelf aan de bak. Ik wilde de i-limb zo graag en zag zoveel voordelen voor mij, dat ik zelf contact op heb genomen met de zorgverzekeraar om hen te vertellen waarom deze hand mij kon bieden wat ik nodig had in mijn dagelijks leven.

Mijn prothese & ik

Eindelijk, in december 2008 was het zover en kreeg ik goedkeuring voor de i-limb! Het betekende voor mij een tweede kans en de i-limb heeft mijn leven zo veranderd, in positieve zin! Het grootste voordeel voor mij is dat ik met de i-limb quantum weer een stukje zelfstandigheid terug heb gekregen. Ik kan weer heel veel dingen weer zelf doen, ook al gaat het soms anders of moeilijker.

Mijn leven na de amputatie

Natuurlijk is er veel veranderd na de amputatie. Niet alleen voor mij maar ook voor mijn gezin. Vroeger was heel normaal dat ik alles om het huis deed en zware taken op mij nam, maar een deel van deze taken kan ik niet meer of gaan moeilijker. De dingen die ik nog wel kan, of wéér kan, hebben heel veel geduld, tijd, energie en soms aanpassingen gekost. Telkens weer moet je nadenken over de dingen die je doet. Ik was linkshandig maar verloor mijn linkerhand. Hoe schrijf ik rechts? Hoe droog ik me nu af, hoe kleed ik me aan, hoe moet ik mijn veters strikken? En hoe maak ik nu mijn ontbijt? Simpele dingen waar ik voorheen nooit over nadacht! Door de jaren heen wordt het allemaal steeds gemakkelijker, maar in het begin leverde het veel frustratie op! Het moeilijkste voor mij was het accepteren dat ik nu beperkt ben in de dingen die ik kan. Maar dat is wel het eerste en belangrijkste wat je moet doen: het accepteren!

Mijn hobbies & ik

Sinds een jaar ga ik naar de sportschool waar ik sport om meer balans te vinden voor mijn lichaam. Daarnaast doe ik veel aan motorrijden; vakanties, toertochten en liefdadigheidsritten. Als ik niet op de motor zit werk ik met hout en klus ik wat. Ik geef het hele jaar door voorlichting op lager en hoger onderwijs en op universiteien, ik neem deel aan vele onderzoeken met betrekking tot armprothesen en ben het aanspreekpunt op het armprotheseforum van Korter maar Krachtig. Daarnaast heb ik meegewerkt aan het ontwikkelen van het PPP protocol voor armprothesen. Ik wil graag andere mensen helpen en ondersteunen! Daarnaast ben ik Ambassadeur van Össur en ben ik aanwezig op evenementen, seminars en trainingen van en door Össur. Eigenlijk heb ik het veel drukker dan toen ik nog aan het werk was!

Mijn tips voor jou

Mijn motto is: dit is niet het einde, het is een nieuw begin. Tegen anderen zeg ik altijd: Geef nooit op! Probeer het eerst en zeg dan pas of je het wel of niet kan of wilt. Ik heb zelf veel uitgezocht op internet en ik raad ook aan om met ‘lotgenoten’ te praten; je bent niet de enige met een beperking! Praat erover en luister naar of lees de ervaringen van anderen, dat kan je helpen!

Tot slot

Ondanks dat het verliezen van mijn hand vreselijk was, kan ik zeggen mijn amputatie heeft mij zeker ook veel goeds gebracht heeft. Ik heb door de amputatie het beste in mijzelf naar boven gehaald en ben veel positiever gaan denken. Ook geniet ik meer van al het moois in het leven! Het leven is te mooi om bij de pakken neer te gaan zitten!