Skip navigation
9

Bert Pot Blogger

‘Ik heb zó veel aan mijn vrouw te danken’

Geplaatst door Bert Pot | November 13, 2018

​"Simpel", antwoordt Bert als hem gevraagd wordt naar de belangrijkste persoon in zijn leven. "Dat is mijn vrouw. Zij is mijn steun en toeverlaat."

Bert trouwde in 1989 met zijn grote liefde, met wie hij twee kinderen kreeg en volop genoot van het leven. Berts ongeval in 2006 was voor alle gezinsleden een grote schok, maar eigenlijk, zo stelt Bert, heeft het hem en zijn echtgenote alleen nog maar dichter bij elkaar gebracht.

 

Gelukkig worden

"Na het ongeval stortte mijn wereld in. Ik was mijn hand kwijt! Mijn vrouw was degene die meteen stelde dat overal een oplossing voor is. Ook in deze situatie. 'Bert', zei ze. 'Jij moet weer gelukkig worden. Om te beginnen gaan we je weer op de motor krijgen'."

 

'Vanaf dag één zei mijn vrouw: 'Bert, hier komen we uit. Sámen!'

 

Samen beleefd

"We hebben de revalidatie echt samen beleefd. Mét onze kinderen trouwens. Want ik was dan wel het slachtoffer, maar de situatie had impact op ons hele gezin. In het begin hadden we het er allemaal moeilijk mee. Nu weten we niet beter en gaan we er luchtig mee om. Mijn kinderen wrijven het me bijvoorbeeld graag in als iets me niet snel genoeg lukt. Moet kunnen, vind ik: humor hoort erbij."

 

Veel gesprekken

"Na het ongeval hebben mijn vrouw en ik veel gewandeld. Onderweg praatten we over van alles. Hoe zou het leven eruit gaan zien? Wat zouden we doen en wat vooral niet? Ik ben blij dat zij zo'n luisterend oor voor me is geweest. De vele gesprekken hebben we me opener gemaakt. Ik ken genoeg gevallen van relaties die stranden na een soortgelijk ongeval, maar die van ons is juist sterker geworden."

 

Beperking geaccepteerd

"Toch was ook ik vooral in het begin bang voor de toekomst. Zou mijn vrouw mijn beperking kunnen accepteren? Vanaf dag één zei ze: 'Bert, hier komen we uit. Sámen'. De steun die zij me heeft gegeven, is ontzettend belangrijk voor me geweest. Ik heb zó veel aan haar te danken."

 

Lekker knoeien

"In fysiek opzicht wilde ik geen hulp. Het zit in mijn karakter om dingen zélf te willen oplossen. Laat mij maar lekker knoeien, ik vraag wel om hulp als ik het nodig heb. Ook dat heeft ze perfect begrepen en daar ben ik haar nog altijd dankbaar voor."

 

Blijf praten

"Mijn advies voor koppels die in een vergelijkbare situatie belanden: blijf in gesprek. Praten is zó belangrijk voor het wederzijdse begrip…. Wat zit je dwars? Waar heb je behoefte aan? En waaraan juist niet? Dat is voor iedereen anders. En: laat je beperking je leven niet overheersen. Neem van mij aan: er kómt een dag dat je weer voor de volle honderd procent van het leven kunt genieten. Ja, je hebt een beperking, maar het leven is zó veel meer dat dat."

Over de blogger

Mitch Valize

Mitch Valize (1995) is student Bewegingswetenschappen aan de Universiteit van Maastricht. Maar nog meer is hij topsporter: in 2020 neemt de jonge handbiker deel aan de Paralympische Spelen in de Japanse hoofdstad Tokio. Mitch is geboren met een korter linkerbeen. Na de amputatie (2015) verdwenen zijn pijnklachten en functioneert hij beter dan ooit. Op naar goud!

Prothesen: Iceross Seal-In liner met Unity, Pro-Flex XC Torsion

Ton

Bert Pot

Bert Pot (1963) verloor in 2006 zijn linkerhand, toen hij tijdens zijn werk twee walsen wilde schoonmaken. Het eerste wat door zijn hoofd schoot: ‘Als ik maar kan blijven motorrijden’. Dat is gelukt. Bert (getrouwd, twee kinderen) is vandaag de dag een fanatieke huisman en een van de drijvende krachten achter SMvG (Stichting motorrijden met een beperking).

Prothesen: Iceross Upper X, i-limb quantum

Luc

Hans van Dongen

Hans van Dongen (1960) verloor zijn linkerbeen door een noodlottig ongeval in 2006, toen hij op de motor aangereden werd door een auto. Hans heeft anderhalve dag geworsteld met woede en verdriet; toen zette hij resoluut de knop om. Intussen is hij als mens onmiskenbaar rijker dan voorheen, terwijl hij ook fysiek al vele uitdagingen is aangegaan. Met succes!

Prothesen: RHEO KNEE XC, Pro-Flex XC

Richard Kusters

Richard Kusters (1971) werd in 2008 overreden door zijn eigen rijtuig, toen zijn paard op hol sloeg. Na drie jaar revalideren, meerdere operaties en aanhoudende, helse pijnen koos hij voor de amputatie van zijn rechterbeen. Sindsdien gaat hij buitengewoon strijdvaardig en energiek door het leven. Richard woont in Leiderdorp en is getrouwd met zijn jeugdliefde, met wie hij een dochter heeft.

Prothesen: Osseointegratie, RHEO KNEE XC, Re-Flex Rotate

Ourders