Skip navigation
9

Hans Jan van Dongen Blogger

De wereld over met een RHEO KNEE

Geplaatst door Hans Jan van Dongen | August 12, 2018

Hans van Dongen is een levensgenieter. Hij zag al ontelbare uithoeken van de wereld en er is geen plek waar hij níét naartoe zou willen gaan. Zijn prothese helpt hem om zijn ontembare reislust te voeden.

"Ik sta bekend als een levensgenieter", lacht Hans. "Mensen zien me als iemand die graag tijd voor zijn werk maakt, maar wél tussen de vakanties door. Dit jaar zijn mijn vriendin en ik al meerdere keren weggeweest, maar we willen nog een verre reis maken. Waarheen? Dat kan van alles zijn. Vietnam, Canada, Curaçao, Amerika… O ja, én we willen het noorderlicht nog zien."

 

Reislust

Zijn beenprothese stelt Hans in staat de hele wereld over te reizen. Juist ja, op vakantie met een RHEO KNEE! Sterker nog, het ongeval in 2006 was in feite de aanleiding voor zijn stevig toegenomen reislust. Waar hij daarvoor in de zomer drie weken kampeerde en één of twee weekjes op wintersport ging, is hij na de amputatie van zijn linkerbeen niet te stoppen.

 

"We kunnen wel met z'n allen keihard sparen voor later, maar ik kies voor de momenten die me nú gegeven zijn. Natuurlijk, ook ik heb een pensioenvoorziening. Maar als ik het in getallen zou moeten uitdrukken, besteed ik mijn geld voor 20 procent aan zekerheid voor later; tachtig procent is voor het genieten in het hier en nu."

 

Duizenden traptreden

Hans is bepaald geen stilzitter. Zijn RHEO KNEE zette al voet op bijna alle continenten en maakte kennis met de meest uiteenlopende ondergronden. "Zand, bergen, rotsen, oneffenheden en obstakels, noem maar op", lacht Hans. "Ik heb gelopen in de heetste woestijnen en de koudste bergen. Of wat denk je van Petra, in Jordanië? Die stad is compleet uit de rotsen gehouwen. Om er te komen, moet je over een relatief smal pad tussen de spelonken van de bergen en in de stad zijn duizenden traptreden om bovengelegen gebieden te bereiken. Ik ben er geweest, met mijn beenprothese. Geen enkel probleem en trots dat ik was!"

 

Natuurlijk zijn er verschillen in het lopen met een gezond been of met een beenprothese. Maar Hans ziet geen beperkingen, veel liever denkt hij in voordelen. "Ik geef het toe: de wandeling die vroeger tien minuutjes duurde, duurt nu een kwartier. Maar so what? Heb ik ook vijf minuten extra de tijd om te genieten van de omgeving. Ja toch?"

 

Kortsluiting

Als hij heel diep nadenkt, is er één moment waarop Hans zijn prothese afdeed tijdens een vakantietrip. "Dat was op Curaçao. Toen we uit de boot stapten, het water in, heb ik mijn been even afgedaan, omdat ik bang was voor kortsluiting. Maar andere momenten waarop mijn beenprothese me beperkt? Ik zou ze niet kunnen bedenken. Ik moet er alleen op letten dat er 's avonds altijd een stopcontact in de buurt is, om mijn been op te kunnen laden voor de volgende dag."

 

'Mijn beenprothese een beperking? Ik dacht het niet. Je moet het gewoon doen!'

 

Onderweg schaamt Hans zich geenszins voor zijn prothese, al wil hij hem soms nog wel eens bedekken. "Soms kan het mechanische uiterlijk confronterend overkomen op anderen", verklaart hij. "Daar zou ik me niet prettig bij voelen. Daarom trek ik soms een lange sok aan, een soort eenbenige legging, en draag ik een kunststof, esthetische protector in de vorm van een scheenbeen en kuit. Aan de andere kant: ik heb er geen problemen mee als mensen mijn prothese zien of naar me kijken. Dankzij mijn prothese kan ik juist op al die mooie plekken komen."

 

Gewoon doen

Hans vertelt vol vuur over zijn reis langs Toscaanse dorpjes, over golfen in Dubai, bergbeklimmen in IJsland en volle kracht in een speedboat over het water scheren. "Vakantie is beleving. Ik wil dingen doen, landschappen bewonderen, mensen ontmoeten, eten proeven, cultuur ervaren… In een doodstille olijfboomgaard liggen en fantaseren over wat het volgende is wat ik ga zien of meemaken, geweldig. Mijn beenprothese een beperking? Ik dacht het niet. Je moet het gewoon doen!"

Over de blogger

Mitch Valize

Mitch Valize (1995) is student Bewegingswetenschappen aan de Universiteit van Maastricht. Maar nog meer is hij topsporter: in 2020 neemt de jonge handbiker deel aan de Paralympische Spelen in de Japanse hoofdstad Tokio. Mitch is geboren met een korter linkerbeen. Na de amputatie (2015) verdwenen zijn pijnklachten en functioneert hij beter dan ooit. Op naar goud!

Prothesen: Iceross Seal-In liner met Unity, Pro-Flex XC Torsion

Ton

Bert Pot

Bert Pot (1963) verloor in 2006 zijn linkerhand, toen hij tijdens zijn werk twee walsen wilde schoonmaken. Het eerste wat door zijn hoofd schoot: ‘Als ik maar kan blijven motorrijden’. Dat is gelukt. Bert (getrouwd, twee kinderen) is vandaag de dag een fanatieke huisman en een van de drijvende krachten achter SMvG (Stichting motorrijden met een beperking).

Prothesen: Iceross Upper X, i-limb quantum

Luc

Hans van Dongen

Hans van Dongen (1960) verloor zijn linkerbeen door een noodlottig ongeval in 2006, toen hij op de motor aangereden werd door een auto. Hans heeft anderhalve dag geworsteld met woede en verdriet; toen zette hij resoluut de knop om. Intussen is hij als mens onmiskenbaar rijker dan voorheen, terwijl hij ook fysiek al vele uitdagingen is aangegaan. Met succes!

Prothesen: RHEO KNEE XC, Pro-Flex XC

Richard Kusters

Richard Kusters (1971) werd in 2008 overreden door zijn eigen rijtuig, toen zijn paard op hol sloeg. Na drie jaar revalideren, meerdere operaties en aanhoudende, helse pijnen koos hij voor de amputatie van zijn rechterbeen. Sindsdien gaat hij buitengewoon strijdvaardig en energiek door het leven. Richard woont in Leiderdorp en is getrouwd met zijn jeugdliefde, met wie hij een dochter heeft.

Prothesen: Osseointegratie, RHEO KNEE XC, Re-Flex Rotate

Ourders