Skip navigation
9

Bert Pot Blogger

Alles wat je doet, moet je visualiseren

Geplaatst door Bert Pot | July 11, 2018

​Veel prothesegebruikers verbazen vriend en vijand met waartoe ze in staat zijn. Toch brengt het leven met een prothese iedere dag ook ongemakken met zich mee. Bert Pot vertelt. 

"De functionaliteit van handprothesen is de laatste jaren steeds beter geworden, maar het haalt het bij lange na niet bij een echte hand. Met name de reactietijd van de prothese vind ik een beperking, maar ook het missen van het Fingerspitzengefühl. Wat je vroeger blindelings kon, kun je met een prothese niet meer. Alles wat je doet, moet je visualiseren. Daar raak je aan gewend, maar als vanzelf gaat het nooit."

 

 

Bert beschrijft vijf alledaagse situaties, die sinds zijn amputatie voorgoed zijn veranderd.

 

1.      Koffie drinken

"Iets eenvoudigs als koffie drinken is met een prothese lastig, zeker in het begin. Met een echte hand voel je dat je beker rond is, dat de koffie heet is en met welke kracht je je kopje vasthoudt. Met een prothese ligt dat wat gecompliceerder. Gelukkig 'voelt' deze prothese ook wanneer er grip nodig is. En ook wanneer de grip precies voldoende is, zodat ik bijvoorbeeld een plastic bekertje niet fijn knijp! Dat bedoel ik met visualiseren: je moet echt zíén dat je je kopje goed vast hebt, ander kun je je lelijk vergissen. Ik ben er intussen geoefend in, maar het blijft oppassen."

 

2.      Schoenen vastmaken

"Veters strikken met een prothese doe ik niet. Waarom zou je uit alle macht veters willen leren strikken, terwijl er een alternatief is? Sinds ik een hand mis, koop ik schoenen met ritssluitingen. Iedereen bepaalt zelf waar hij zijn energie in steekt, er is geen goed of fout en ook veters strikken met een prothese is prima te leren. Maar ik steek mijn energie veel liever in andere dingen. "

 

3.      Sleutelen

"Een van mijn grootste passies is houtbewerking. Meestal doe ik dat zonder prothese, want de polsbeweging die je vaak maakt als je met gereedschap werkt, kun je met een prothese niet nabootsen. Hetzelfde geldt voor de finesse van de vingertoppen van een gezonde hand. Toch bereik ik ook wat ik wil. Soms in meer tijd en met wat meer vloeken, maar het lukt me altijd."

 

4.      Dienblad dragen

"Dat kan lastig zijn, vooral doordat je dat meestal met twee handen doet. Het zit hem in de balans: met je echte hand voel je het evenwicht precies, maar met een prothese mis je dat gevoel. Het vraagt om veel oefening, maar ook dit is prima onder de knie te krijgen."

 

5.      Geliefde vasthouden

"Dat mis ik misschien nog wel het meeste: mijn vrouw of kinderen met twee gezonden handen vasthouden. Natuurlijk kan dat ook met één hand en een prothese. Maar zeker als het om emotionele handelingen gaat, is het toch wel echt fijn om twee gezonde handen te hebben. Eén hand is gewoon niet genoeg."

 

Bert staat ronduit positief in het leven en grijpt kansen waar hij kan. Toch is het begrip frustratie ook hem niet vreemd. "Als dingen niet lukken, kan dat echt vervelend zijn. En confronterend, je wordt keer op keer met je neus op de feiten gedrukt: Ja, ik heb een beperking."

 

"Gelukkig blijft de techniek zich ontwikkelen. Er zijn al succesvolle tests met prothesehanden die signaaltjes naar de hersenen sturen, zodat je weer zaken als vorm en temperatuur ervaart. Helemaal hetzelfde als een echte hand zal een prothese nooit worden, maar als je ziet wat er in tien jaar tijd allemaal al is veranderd… Wie weet wat er over nog eens tien jaar mogelijk is!"

Over de blogger

Mitch Valize

Mitch Valize (1995) is student Bewegingswetenschappen aan de Universiteit van Maastricht. Maar nog meer is hij topsporter: in 2020 neemt de jonge handbiker deel aan de Paralympische Spelen in de Japanse hoofdstad Tokio. Mitch is geboren met een korter linkerbeen. Na de amputatie (2015) verdwenen zijn pijnklachten en functioneert hij beter dan ooit. Op naar goud!

Prothesen: Iceross Seal-In liner met Unity, Pro-Flex XC Torsion

Ton

Bert Pot

Bert Pot (1963) verloor in 2006 zijn linkerhand, toen hij tijdens zijn werk twee walsen wilde schoonmaken. Het eerste wat door zijn hoofd schoot: ‘Als ik maar kan blijven motorrijden’. Dat is gelukt. Bert (getrouwd, twee kinderen) is vandaag de dag een fanatieke huisman en een van de drijvende krachten achter SMvG (Stichting motorrijden met een beperking).

Prothesen: Iceross Upper X, i-limb quantum

Luc

Hans van Dongen

Hans van Dongen (1960) verloor zijn linkerbeen door een noodlottig ongeval in 2006, toen hij op de motor aangereden werd door een auto. Hans heeft anderhalve dag geworsteld met woede en verdriet; toen zette hij resoluut de knop om. Intussen is hij als mens onmiskenbaar rijker dan voorheen, terwijl hij ook fysiek al vele uitdagingen is aangegaan. Met succes!

Prothesen: RHEO KNEE XC, Pro-Flex XC

Richard Kusters

Richard Kusters (1971) werd in 2008 overreden door zijn eigen rijtuig, toen zijn paard op hol sloeg. Na drie jaar revalideren, meerdere operaties en aanhoudende, helse pijnen koos hij voor de amputatie van zijn rechterbeen. Sindsdien gaat hij buitengewoon strijdvaardig en energiek door het leven. Richard woont in Leiderdorp en is getrouwd met zijn jeugdliefde, met wie hij een dochter heeft.

Prothesen: Osseointegratie, RHEO KNEE XC, Re-Flex Rotate

Ourders